Friday, February 6, 2009

Σημαδεμένες σιωπές....




Σήμερα ξύπνησα
με μια θάλασσα θλίψη στα μάτια μου
και μια καρδιά,
που ακανόνιστα χτυπούσε στο στέρνο μου..

Άνοιξα το παράθυρο
να συμπληρώσω τις ανάσες μου,
την φλόγα μου να προφυλάξω
με τ'αμόλυντα σκεπάσματα,
μα είδα το αίμα μου
να πνίγει τις σημαδεμένες σιωπές
και τις ξωθιές
να αλωνίζουν τα στάρια της αναίδειας..

Στα απλωμένα χέρια μου,
κάθησαν οι τελευταίοι γλάροι
και το χώμα της αυλής
νοτίστικε απ'τον ιδρώτα της γης,
στο δάκρυ του πνίγηκε όλη η συμπόνια
και βούρκωσε στην προσμονή των αγνοούμενων..

Δεν κατάφερα,
να περιορίσω την οδύνη μου,
ούτε τον πόρνο χρόνο να σιωπήσω
πίσω απ'του πελάγου την καταλαγιά..

Θριαμβικά ανέτειλε
ένας καινούργιος άφωτος ήλιος
που στα χέρια του κρατούσε
ανούσια δίπτυχα
με οδηγίες ζωής σε άγνωστες γραφές..

Μια πικραλίδα ανακάλεσε τις ρίζες της,
τις λόγχες της έκανε ξόρκι
και στων αφανών ηρώων τα μνημεία
ταξίδεψε τους χυμούς της..

Τίποτα δεν έμεινε
από τούτη την πρώιμη χαραυγή..

Μόνο η θλίψη στα μάτια μου
και των σημαδεμένων σιωπών
το πανδαιμόνιο....


Νίκος Π.© 2008

3 comments:

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ said...

"Σήμερα ξύπνησα
με μια θάλασσα θλίψη στα μάτια μου"

Αγγίζουν αισθήσεις οι λέξεις σου.
Καλημέρα.

madame_obscure said...

Κόκκινος της Οδύνης ο Σταυρός ,
σα το παιδί του Ελύτη..

***

"δεν κατάφερα,
να περιορίσω την οδύνη μου,
ούτε τον πόρνο χρόνο να σιωπήσω
πίσω απ'του πελάγου την καταλαγιά"..

Αυτός ο στίχος μου άρεσε ιδιαίτερα..

Ιδιαίτερο ποίημα..

zinaa kapa said...

τελειαααααααααααα πολυ ωραια εκφραση.

καλο βραδυ φιλε μου