Saturday, February 6, 2010

Ο έρωτας του κόσμου Πανωφόρι..




Τις ώρες των κρυφών απαντημών,
όταν οι φλέβες άταχτα χτυπούν
κυλώντας το καυτό τους αίμα
πάλλοντας ψυχές κι υγραίνοντας τις νύχτες
τότε οι καρδιές ξεγελούν τη λήθη του χρόνου,
τα κορμιά αναδύονται
και οι στίχοι εκπορθούν τις αποστάσεις..

Και όλα συμβαίνουν ξαφνικά ..
Όπως η μέλισσα βυζαίνει τους ανθούς,
όπως οι ήχοι σου κεντάνε μονοπάτια,
και μοιάζουν με μικρές δορκάδες
όταν στου έρωτα το κάλεσμα αναριγούν ...

Είναι όλα τούτα,
που οι στιγμές μας γενούν
και μοιάζουν με μικρού παιδιού χαμόγελο
σαν θα γυρνούν την πλάτη στις ευτελείς προθέσεις
και θ' ακονίζουνε με πάθος
της ψυχής τα στημόνια...

Και θα πάψουμε να εκλιπαρούμε τις νύχτες
να αποσιωπούν τους έρωτες
σε σκοτεινά κι ανήλιαγα σοκάκια
και στων φτηνών ξενοδοχείων τα σκεπάσματα,
δεν θ 'ακούγονται πια γυμνές λέξεις
αλλά στίχοι που ο έρωτας θα πλάθει..


Γιατί ο έρωτας,
δεν είναι της μιας δραχμής διαίσθηση,
δεν ταξιδεύει πρώτη θέση,
δεν κλείνει αγκύλες γύρω στη ψυχή
ούτε πουλά τις λέξεις του στα μικρά παζάρια...

Ο έρωτας φορά τον κόσμο πανωφόρι,
στις χαρμονές του δάκρυα γεννά,
στις λύπες του θεριεύει τις αισθήσεις
κρατά τον χρόνο απ' τις αιχμές του
και ταξιδεύει τα όνειρά μου
στα πιο απάτητα το νου σου μονοπάτια..

Νίκος Π. © 5-2-2010

7 comments:

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ said...

Ας μείνω μόνος χωρίς περιττά δικαιώματα
πιο δεκτικός κι από το άσπρο αυτό χαρτί
που πάνω του χαράσσεις ότι θέλεις..

Ότι αγγίζω με τα χέρια μου ξαφνιάζει αυτήν την ματαιότητα
απλωμένη γύρω μου που τριγυρίζει και τον άνθρωπο που είμαι
όταν πασχίζω ένας άλλος να γινώ…

όμορφο πανωφόρι αλήθεια..
χαίρε!

Νικος Περακης said...

Σε ευχαριστώ Στρατή..
Τιμή μου το σχόλιο μιας ιδιαίτερα δυνατής πένας...

Κάκια Παυλίδου said...
This comment has been removed by the author.
Κάκια Παυλίδου said...

Είχα αποθηκεύσει ενστικτωδώς το ιστιολόγιο στα Αγαπημένα μου πριν πολύ καιρό. Τωρα ειμαι εδω.

Αποχωρίζω τον ψίθυρο από τη χροιά της φωνής...
παλεύω μεσα στις λίγες λέξεις μου που χωράνε σε ένα ψυχρό πλαίσιο σχολίων να χωρέσω μία συγκίνηση...

Αν η διαίσθηση είχε στις τσέπες της το καρδιοχτύπι μου, τώρα θα ήσουν πιο πλούσιος να αγοράσεις την έμπνευση από τον πλανόδιο εμποράκο.... τον πιο σοφό.. τον πιο πολυταξιδεμένο μέσα στο αχανές του ονείρου...

Ένα ευχαριστώ είναι λίγο...

Κάκια Παυλίδου said...

Το διαβάζω ξανά και ξανα... λέω να μείνω εδω!.. και να μη φύγω!

Μπορω?

Νικος Περακης said...

Σε ευχαριστώ Κάκια..
Χαίρομαι που ούτε εσύ αγοράζεις έμπνευση, άλλωστε φαίνεται από τη γραφή σου..

Μαρια Νικολαου said...

Ο Έρωτας βαρέθηκε να μας φοράει πανωφόρι.
Μας πέταξε κι έφυγε για τη θάλασσα.
Να πνίξει εκεί κάθε καημό που του χουμε φορτώσει.