Sunday, September 7, 2008

Μικρές Προθέσεις ΙΙ




I
Έκλεισες τα μάτια
στον ερχομό της άνοιξης..
Σφάλισες την ψυχή σου,
κρατώντας σφιχτά το φθινόπωρο
στου λειψού σου βίου την αχλή....

ΙΙ
Στάθηκες στο ερημικό παράθυρο
και κοιτώντας κλεφτά απ'τις γρίλιες
τα χρώματα να περιστρέφονται,
άδραξες μόνο το γκρίζο.....

ΙΙΙ
Aπλωσες τα χέρια σου,
το γκρίζο χιόνι να μοιράσεις στην πλάση
απολιθώνοντας τις πηγές της γέννησης
κατακλύζοντας με σιγές τα πουλιά
και με θολές φιγούρες, τα θέατρα του κόσμου,
μα αυτή σου αρνήθηκε
και χαμογέλασε...

ΙV
Μάγεψες τότε την ανάσα σου
-μ'εκείνο το οικείο σου τέχνασμα-
και αυτή έγινε πολύχρωμη...
Κάτω από τη δύναμη του χειμώνα σου
τα χρώματα δάκρυσαν
και μια αίσθηση λήθης αναδύθηκε...

V
Και τότε έπιασε μπόρα..
Οι λυτρωτικές στάλες της βροχής,
καθαίρεσαν τα γκρίζα σου είδωλα,
επέστρεψαν τα χρώματα στο ουράνιο τόξο
και σε απώθησαν στον τύμβο σου....

VI
Ξαναγύρισε η Ανοιξη,
χωρίς πια την παρουσία σου....

Νίκος Π. © 2007

4 comments:

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ said...

Νίκο καλησπέρα...
*Μικρές Προθέσεις ΙΙ*. Υπάρχει μια συνέχεια που αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη με αφηγηματικότητα που δεν δίνει περιθώρια αφορισμού ή κατάργηση της αέναης ελπίδας στην όποια απουσία, ανασκάπτει όμως και αναδύει τη λήθη καλοσωρίζοντας έτσι με τον πιο εύγλωτο τρόπο της ψυχής το ουράνιο τόξο...
Σ' ευχαριστώ θερμά για τα καλά σου λόγια. Θα τα λέμε. Η όποια καλοπροαίρετη κριτική και οι όποιες επισυμάνσεις σίγουρα μας βελτιώνουν και μας κάνουν αρτιότερους. Άλλωστε ο εχθρός του καλού είναι το καλλίτερο. Να έχεις ένα όμορφο βράδυ.
ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ said...

Εγώ θα κρατήσω αυτό το γκρίζο για μένα..
Δεν ήθελα ποτέ τίποτε άλλο..
ήταν πάντοτε το χρώμα μου.
Το χρώμα του ουρανου και της βροχής που με εκανε να παιρνω ανάσες ευτυχίας..

Νικος Περακης said...

Καλή σου μέρα Σοφία και σ'ευχαριστώ πολύ...
Πράγματι, υπάρχει μια συνέχεια, μια ακολουθία, όπως ακριβώς ακριβώς κυλά το αίμα στις φλέβες μας...

Όμορφη η μέρα σου....

Νικος Περακης said...

Στις Ηλιαχτίδες δεν ταιριάζει το γκρίζο....
Καλή σου μέρα Ηλιαχτίδα μου....