Tuesday, August 26, 2008

Tαξίδια Αξεκίνηστα...




Κυνήγησα χίμαιρες,
σε ταξίδια αξεκίνηστα
και σαν διψασμένος ναυαγός,
πάσχισα στάλα-στάλα
να πιω τον έρωτά σου..

Μέθυσες το μυαλό μου
με το αλκοόλ μιας πράξης
που επιμελώς αγνόησα..

Μιας συνουσίας,
που λίκνιζε πέρα δώθε τις αισθήσεις μου
και αρμένιζε μεσοπέλαγα
τους άληκτους πόθους μου..

Έτσι γεννιέται ένας έρωτας σκέφτηκα..

Από μια λέξη,
ένα αδήλωτο βλέμμα,
μια λευκή αστραπή,
μια αιχμή της λύπης,
ένα ρυάκι από δάκρυα
που κυλά σθεναρά
στις άνυδρες παρειές μιας ψυχής...

Εκεί που σ'αγγίζω,
εκεί σε χάνω..

Βουλιάζεις επιδεικτικά
στης αναπόδεικτης παραδοχής
την αποκάλυψη,
στων αλγεινών δακρύων σου
τους αποσπερίτες
και στου απύθμενου νου
την στυγερή σαφήνεια..

Εκεί που σ'αγγίζω,
εκεί σε χάνω,
χάνοντας μαζί και τα φωνήεντα
από την αλφάβητο ενός ηρωϊκού θανάτου
που ποτέ δεν θα μου ανήκει..

Νίκος Π.© 2008

8 comments:

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ said...

Eκει που σ αγγίζω.. εκεί σε χάνω..
Εκεί που σ αγγιζα....εκει σ' έχασα..
Αυτο αρκεί..
Καλημερα Νίκο μου

Νατασα said...

Ταξίδια έκανα κι εγώ
Μια να σε βρίσκω μια να σε χάνω
Μπέρδεψα τα μπλοκ
Μπέρδεψα τα λόγια μου ,διαβάζοντας
Μπέρδεψα εσένα, με εμένα
Να γιατί κι εγώ μεσοπέλαγα αρμενίζω
_
Επιτέλους μπήκα στο σωστό σου μπλοκ νομίζω

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ said...

Πάντα βρίσκω ενδιαφέρουσα την ποίησή σας. Υπάρχει ένας συγκερασμός λιτότητας και λυρικότητας που όμως διαποτίζονται
συγκινησιακά για να μεταδώσουν εικόνες που αγγίζουν την ψυχή και τον νου. Ευχαριστώ για την ανάγνωση. ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ (ΜΝΗΜΗ ΜΝΗΜΗ)

Νικος Περακης said...

Καλημέρα και καλό μήνα Σεπτέμβρη Ήλιαχτίδα μου..
Πράγματι αρκεί...

Φιλί....

Νικος Περακης said...

Σε ευχαριστώ Νατάσα...
Χαίρομαι που βρήκες το ξέφωτό μου...

Εκεί, μεσοπέλαγα παρεμένουμε...

Καλό Μήνα Σεπτέμβρη...

Νικος Περακης said...

Αγαπητή Σοφία,

Κάνοντας μια βόλτα στον χώρο σας, διαπίστωσα από την πρώτη μου γνωριμία με τις λέξεις σας, ότι οι λέξεις σας ξέρουν να χορεύουν όμορφα μπρος στα μάτια των αναγνωστών σας, πίσω από εικόνες που προκαλούν τις αισθήσεις..
Εγώ σας ευχαριστώ για την επίσκεψη και την ευκαιρία που μου δώσατε να ταξιδέψω και στον δικό σας Παράδεισο..

Καλό Μήνα σας εύχομαι και πάντα γεμάτη με έμπνευση...

Νίκος

Rat said...

Κυνηγούμε τις συνουσίες
τους πόθους
μεθούμε τη θλίψη
χανόμαστε
στ' αγγίγματα
στις μικρές εκείνες στιγμές
χανόμαστε
σ' ένα βλέμμα
δικό σου

Νικος Περακης said...

Σε ευχαριστώ για το σχόλιο rat...

"..Γλυκό κρασί η θλίψη, κι εμείς συνδαιτήμονες σ'ενα τραπέζι στρωμένο με στιγμές..."

Την καλημέρα μου..